แบบว่า..ต้อนรับ ปี 3

posted on 10 Jun 2012 13:11 by wimuktalop directory Lifestyle, Diary
ตั้งแต่กลับหอมา (๓๑ พ.ค. ๒๕๕๕)
ชั้นเพิ่งจะได้พัก ๙-๑๐ มิ.ย.
ระยะเวลาที่หายไปคือ ประชุม เตรียมงาน จัดงาน ซ้อมงาน ปฏิบัติงาน รับน้อง
จะปี ๓ แล้ว แลอีเว้นท์จะเยอะกว่าเดิมมาก
ตั้งใจว่า ปี ๓ เรียนหนักชั้นจะตั้งใจเรียน จะทิ้งงาน
แต่กลายเป็นว่า ปี ๓ แล้ว โตแล้ว ต้องรับผิดชอบงานมากขึ้น ควบคู่ไปกับการเรียน
จะพยายามแบ่งเวลา
 
-----------------------------------------------------------------------------
๕ มิ.ย. ๒๕๕๕ เฟิร์สเต็ป
 
เฟิร์สเต๊ป คืองานรับน้องใหม่ของสถาบันฯลาดกระบัง
ซึ่งในปีนี้ได้แบ่งน้องออกเป็นกลุ่มๆ คละคณะกัน แล้วเดินเข้าทีล่ะฐาน
มีทั้งหมอ ๘ ฐาน ฐานนึงก็สันทนาการของคณะนึงรับผิดชอบไป
ฐานของสันทนาการเกษตรในนามว่า ELEGANT ได้สถานที่คือใต้ตึกใหม่วิศวะ 7 ชั้น
ใหม่มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ยังไม่ได้ส่งมอบ ยังไม่ได้ทำพิธี
และคอนเส๊ปในปีนี้คือ "ผีฟ้าปาร์ตี้" 
แอบกลัวสิ่งที่มองไม่เห็นเล็กน้อย
ตอนแรกฐานของเรา เราจะทำ "บ้านผีสิง"
แต่สถานที่ ที่เราได้ ไม่เอื้ออำนวยต่อการจัด เราเลยไปจัดกันตรงมุมตึก
ซึ่งเป็นทางผ่านเข้าออกห้องน้ำ และ บันไดหนีไฟ มันมึดดี ลองเล่นเอง ยังกลัวเลย
เราก็จัดสถานที่ไปตั้งแต่วันที่ ๔
พอเช้าวันที่ ๕ มาถึงปรากฏว่าฉากของเราโดนดึงออกหมด ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการของแม่บ้าน
วันนั้นเราแทบร้องไห้ นอยด์มาก งานที่เราจัดเตรียมมาทุกอย่าง....."พังหมด"
และเราก็ทำสถานที่ของเค้าเป็นรอย เสียหาย สีถลอก นู่น นั่น นี่ 
อาจารย์ด่า อาจารย์ไม่ให้ใช้สถานที่
ทิ้งเพียงความสงสัยไว้ให้พวกเราว่า องค์กรนักศึกษาของสถานที่นี้มาได้ยังไง?
สุดท้าย ฐานของเราเลยไม่มีอะไรทั้งสิ้น ไม่มีฉาก เป็นแค่ใต้ตึกโล่งๆเลย
มีเพียงกลอง และ สมาชิกสันทนาการ ที่เข้ามาดูน้องๆ พุดคุย เล่นเกมส์ และเต้น
งานของเราวันนี้คือ เอนเตอร์เทรนด์น้อง แบบฉบับปกติทั่วไป
เราว่าเราสนุกเต็มที่แล้วนะ แต่น้องไม่สนุกกับเรา น้องนอยด์ น้องเหนื่อย
เราเข้าใจนะ เป็นเรา เราก็เบื่อ 
กลุ่มนึงมีเด็ก ๔๐๐ คน เราอาจจะอยากลุกขึ้นเต้นกับพี่ แต่คนส่วนใหญ่มันไม่กล้า
เราก็คงนั่งงิดๆหงอยๆต่อไป
วันนี้ถือเป็นอีกวันที่เหนื่อยมาก เรามีความรุ้สึกว่า วันนี้ไม่มีความสุขเลย จากเหตุการณ์เมื่อเช้า
เราฝืนยิ้ม เพื่อลืมปัญหาที่หนักหัวออกไปชั่วขณะ แต่จริงๆมันไม่ลืม
พอน้องเข้าครบทุกฐาน ก็พาน้องไปไหว้พระจอม ส่วนเราเก็บสถานที่ และนอนหมดสภาพใต้ตึก
จริงมันมีกิจกรรมต่ออีก มีคอนเสริต มีประกวดนู่น นี่ แต่เราไม่รอแล้ว
เราไม่ไหวแล้ว เหนื่อยและ หิว
ก้เลยเคลื่อนพลกันไปกินหมูจุ่ม
กินอิ่ม กลับหอ เล่นคอม อาบน้ำ นอนพักผ่อน
 
-----------------------------------------------------------------------------
๖ มิ.ย. ๒๕๕๕ เตรียมงาน เฟิร์ส อิม
 
เมื่อวานเพิ่งจบงานรับน้องสถาบันไปหมาดๆ วันนี้ต้องมาเตรียมงานรับน้องคณะ
กริ๊ดมากกกกกกกกกกกกกกก 
งานนี้บอมแบมเป็นเฮด โดยบอมแบมบอกว่าอยากให้ทุกคนมีส่วนร่วม
ก็เลยแบ่งออกเป็นโชว์ เป็นชุดๆ มีทั้งหมด ๖ โชว์
มี คุณครูครับ Ma boy ลูกทุ่ง เกาหลีอีก 2 ชุด และโชว์กลองสัน
และสุดท้ายก็ออกมาเต้นรวมกัน
เราอยู่ในเซตของลุกทุ่ง ไม่มีท่า เต้นมั่ว แต่ขอจัดเต็ม ก็เลยไม่ได้ซ้อมไรมาก
 
-----------------------------------------------------------------------------
๗ มิ.ย. ๒๕๕๕ งานเฟิร์ส อิมเพลสชั่น ปฐมนิเทศ รับสมุดเชียร์ คณะเกษตร
 
วันนี้ตื่นเต้นเบาๆ เพราะด้วยความที่ว่า "เต้นมั่ว" เนี่ย เรากลัวนึกท่าไม่ออก
ก็เลยพยายามทำตัวให้คึก เพราะไม่งั้นจะง่อย และ ง่วงมาก
ด้วยเวลาพักที่ไม่เพียงพอ เราเลยไปนอนต่อที่ห้องสัน ไม่อยากแต่งหน้าอ่ะ
สุดท้าย พี่เฟิร์สก็เลยติดแค่ขนตาปลอมให้ ๕๕๕ ความรู้สึกเหมือนมันกันสาดมาบัง
(รูปนี้คือส่วนนึงในทีมของเรา จริงๆมีอีก ๔-๕ คน)
วันนี้ ทำให้เราได้รู้จักกับคำว่า เต้นจนตับแลบ
ไอ้ตอนสุดท้ายที่ออกมาเต้นรวม เราพยายามจัดเต็มมาก เต้นจนลืมตัวเอง
และสุดท้าย ถึงขั้นลงไปกองบนเวที เหนื่อยมากกกกกกกกกกก ทั้งร้อง และ เต้น
แม้ตอนแรกจะแป๊กเบาๆ ด้วยความที่ไม่รู้คิว แต่โดยส่วนตัว เราว่าสนุกมากนะ
น้องๆสนุกไปกับเรา ให้ความร่วมมือ
ขากลับเดินออกมาหน้าหอประชุม ก็รัวกลองและเต้นกันต่อ 
ในขณะที่จุดนั้น กำลังรวมตัวนักศึกษาใหม่ เพื่อจะพาไปยังคณะ
แต่พวกเราก็ยังเต้นกันต่อ ท่ามกลางอากาศอบอ้าว (เพราะฝนเพิ่งหยุดตก)
เต้นกันจนเด็กเกษตรไปหมดแล้ว แล้วเด็กวิดยา ก็กำลังเดินเข้ามา เพราะต้องปฐมนิเทศเหมือนกัน
เราก็เลยไปเล่นกับเด้กวิดยาต่อ เราเดินออกมา เด็กวิดยาเดินเข้า
เดินสวนทางกัน ก็มีการ พูดคุย แซวเล่น ตลอดทาง
จนมาถึงข้างถนน เราก็ยังคงเต้นกันต่อ กว่าจะเดินถึงคณะ นานเหมือนกัน 555
มาถึงคณะ ไปก็สโม จะไปห้องสัน เดินผ่านสตาฟพยาบาล แล้วกลุ่มพี่รหัสทัก
เราก็เลยทักทายด้วยการยกขาตั้งกลองทำเป็นปืนแล้วยิงใส่สตาฟพยาบาล 555 ติ้งต๊อง
ถึงห้องสันก้ กินข้าว พักผ่อน เม้าส์กะพี่เฟิร์ส เปลี่ยนชุด แล้วก็เข้าห้องประชุม
 
ตอนบ่ายนักศึกษาใหม่ จะต้องรับสมุดเชียร์ ก่อนจะรับเราก็เก็บตัวกันก่อน
เลยเข้าไปดูซักหน่อย มีทั้งบรรยากาศตรึงเครียด และ เฮฮา แบบขำมากกกกกกกกกกก
ช่วงเลือกประธานภาค เฮฮาสุดๆ เด้กปีนี้มันช่างกล้า เจื้อยแจ้วเจรจา
 
เย็นๆเห็นแก่เวลาอันสมควรเลยออกมากินข้าวที่ครัวสุนันกะเมย์
แล้วก็มีข่าวดีที่ว่า พรุ่งนี้ต้องมาประชุมอีก -_- ยังไม่ได้พักเลยนะเนี่ยะ
เมย์ก็เลยชวนว่า ถ้าเย็นวันศุกร์ประชุม เท่ากับว่ามันไม่ได้กลับบ้าน
งั้นวันเสาร์ไปดูหนังกัน!! โอเค ตกลง ตามนั้นค่ะ

-----------------------------------------------------------------------------
๘ มิ.ย. ๒๕๕๕ ประชุมงาน
 
วันนี้เรา เมย์ บอล เป้นตัวแทนจากสันทนาการ มาร่วมประชุมกับ
ส่วนกลาง คอมแบท สตาฟพยาบาล ซิ้งกิ้ง อาจารย์ และตัวแทนน้องๆปี ๒ จากทุกภาค
ทุกคนใส่ชุดนศ.มาประชุมค่ะ
แต่ตัวแทนจากสันทั้ง 3 คน ใส่ชุดนอก (แต่สุภาพนะ) แถมยังมาช้าสุดอีก
ไม่มีที่นั่งด้วย ต้องวิ่งไปขโมยเก้าอี้จากห้องอื่น เจ๋งป่ะล่ะ!
สิ่งที่เราต้องการรู้จากที่ประชุมคือ "สันทนาการจะเข้าลานเชียร์วันไหนได้บ้าง"
ส่วนเรื่องอื่น ก็ปล่อยให้ ปี ๒ เถียงกะส่วนกลางกันเอง
ส่วนพวกเรานั้น.......
ปล่อยให้บอลเป็นทัพหน้าไป เราก็เมย์ นั่งงุบงิบ อยุ่ข้างหลัง ชิวตลอดดดด
ประชุมเสร็จ ก้ไปตลาด เดินฆ่าเวลา ฝกตก วิ่งหลบฝนคนละทิศ คนละทาง
และปิดท้ายที่จิ้มจุ่ม กลับหอ พักผ่อน

-----------------------------------------------------------------------------
๙ มิ.ย. ๒๕๕๕ พักผ่อนตามอัธยาศัย
 
ทำงานมาเกือบสิบวัน ในที่สุดก็ได้พักผ่อน จริงๆ จังๆ ซะที
สิ่งที่อยากจะทำในวันนี้คือ กินฮาจิบัง สเวนเซ่น ดูหนัง แล้วก้ได้ทำครบ
ชั้นแฮปปี้มากกกกกกกกกกกกกกกกก mission complete 
ระหว่างนั่งรถไป รถติดเว่อร์ๆ และฝนตกหนักๆ กังวลว่าจะลงรถยังไงว่ะ
ดีนะที่คนขับใจดี มาจอดให้ในที่ร่ม
ถึงซีคอนเราก็ไปดูรอบหนัง จองตั๋ว และ หาไรกิน เพราะทุกคนหิวมากกกก
เริ่มต้นที่ ฮาจิบังงงง
จริงๆสั่งแบบไม่ต้องเปิดเมนูก้ได้นะ เพราะกินเหมือนเดิมตลอด
ต้มยำชาชูเมน และ ทาโกยากิ
ถึงร้านปุ๊ป นั่ง เรายิ้ม เมย์ถามว่ายิ้มอะไร เราบอกว่า มีความสุข ได้กินซะที
อารมณ์เหมือนเด็กได้ของเล่นมาก Cool
พวกเราเป็นคนที่มีมารยาทค่ะ
เวลากินจะไม่ส่งเสียงคุย 555 เงียบมากกก ก้มหน้า ก้มตากินอย่างเดียวเล้ย
เสร็จจากของคาว เราก็ไปของหวานต่อ บอลบอกว่ายังไม่อิ่ม เช่นเดียวกะดิชั้นค่ะ
เรามักจะถ่ายรุปกันตอนที่ อาหารเหลือแต่ซากค่ะ 
ด้วยความหิวจนหน้ามืด ตามัว
ทั้งนี่ ทั้งนั้น ก็ถ่ายรุปเล่นกันไป และมีการถ่ายรุปเพื่อวัดว่า "ใครแมนกว่ากัน"
ถึงหล่อสู้บอลไม่ได้ แต่เราแมนกว่าแกนะ Kiss
อีก ๓๐ นาที หนังเข้า เลยไปเล่นเกมส์กัน "เกมส์จับผิดภาพ"
ไม่ได้เล่นนานมากกกก เลยทำให้ได้รู้ว่า สายตาเราแย่มากแล้วนะ
หรือจอมันไม่ชัด? คนแก่ทั้งสามคน นั่งเล่นด้วยความเหน็ดเหนื่อย
จนถึงเวลาหนังฉาย ก็เข้าไปดู เราไปดุเรื่องนี้มา
โดยส่วนตัว เราเฉยๆนะ ไม่ได้ตื่นตาตื่นใจ ไม่มีเอฟเฟกอลังการ 
บท และ ฉาก เหมือนหนังปกติทั่วไป เดาเนื้อเรื่องได้
ถือซะว่า ตอนกินตามใจเรามาแล้ว ตอนดุหนังก็เลยต้องตามใจเพื่อน
ดูรอบ ๑ ทุ่ม ๑๕ หนังเลิกประมาณ ๓ ทุ่มครึ่งกว่าๆ
ออกมาห้างปิดแล้ว ก็นั่งแท๊กซี่ กลับหอ พักผ่อนเด้อ

-----------------------------------------------------------------------------
๑๐ มิ.ย. ๒๕๕๕ พักผ่อนวันสุดท้าย ก่อนเปิดเทอม
 
วันนี้คือวันที่ชั้นกำลังนั่งพิมพ์เรื่องราวต่างๆที่ผ่าน
 
จบละคะ สวัสดี
 
ขอบคุณทุกท่านที่หลงเข้ามาติดตาม