เนื่องจากเมื่ออาทิตย์นู้นนนน ไปเตร่ๆแถวท่าพระจันทร์มา

ก็ซื้อของเกี่ยวกะมดๆ มา 2 อย่าง 3 ชิ้น คือพวงกุญแจไอ้มดแดง กะ มดเกาะใบไม้

วันนี้ได้ไปเรียนซักทีหลังจากที่หยุดไปถึง 9 วัน เลยกะว่าจะเอาไปให้อ.มด

แต่ก็คิดอีกว่า จะให้แกแบบไหนดี ใส่กล่อง หรือยื่นให้เลย แล้วจะให้อะไรบ้าง ให้อันไหน

สรุปพวงกุญแจไอ้มดแดง เราใช้เอง (แบบว่าของมีราคา)

แล้วก็มาคิดอีกว่า จะให้มดกะอ.มด ไป 2 ตัวเลยดีมั้ยว่ะ เพราะใจจริงก็อยากเก็บไว้เอง

หรือจะให้ทั้ง 2 ตัว คุณๆเพื่อนๆช่วยกันลงมัตติว่า "ให้ตัวเดียวพอ" โอเค

แล้วก็มานั่งเลือกอีก จะให้ตัวไหนดี ผลสรุปอีกทีคือ

เมื่อตกลงได้แล้ว เรายังกังวลอีกว่า "แล้วจะให้ยังไง ตอนไหน"

..............................................

..................................

......................

.............

.....

..

.

คาบ 1-2 เราเรียนเคมีอยู่ที่ห้อง 226

คาบ 1-2 อ.มดสอนอยู่ที่ห้อง 228

พอหมดคาบ 2 อ.มดเดินไป 225(ห้องพักอาจารย์หมวดวิทย์) ส่วนเราก็เดินไปเรียนอาคาร 3

ก็เดินๆไป มองไปข้างหลัง อร๊ากกกกกกก อ.มดเดินตามมา

ฝ้ายเลยบอก "ตู่ๆ ให้ไปเลย" แต่เราไม่กล้าว่ะ เลยไม่ได้ให้ แล้วขึ้นมานั่งเสียดาย แหะๆ

เลยบอกฝ้ายว่า "ไม่เป็นไร คาบ 4 เราเรียน 237 อ.มดเค้ามาสอน 238"

ก็รออ่านะ ว่าเดี๋ยวจะให้ ปรากฎว่าอ.สัญญามาบอกว่า คาบ 4 ไม่ต้องเรียน

ให้ไปถ่ายรูปที่ห้องโสต เหอๆๆๆ อดเลยอ่า เซงดีมั้ยเนี่ยะ

เราคิด "วันนี้คงไม่ได้ให้แล้วมั้ง"

ก่อนจะหมดคาบพัก พวกเราก็เหมือนเดิมอ่า ไปชั้น 2 จะไปห้องวิทย์ เอาขวดไปให้อาจารย์

ขึ้นบันไดหนีไฟมา พอมาถึงชั้น 2 เราลั่นวาจาไปว่า "เนี่ยะนะ ถ้าเดินสวนกะแกนะ เราจะให้"

ปรากฎว่ามองไปข้างหน้าโล่งค่ะ ไม่มีคน 555+

แต่พอหันหลังไป กร๊ากกกก อ.มดเดินอยู่ข้างหลัง

หันกลับมาพูดเบาๆ "กูไม่น่าลั่นวาจาเล้ยยยยยยย"

แล้วอ.มดก็เดินมาด้วยความแล้ว ฝ้ายยังคงบอก "อ้าวตู่ ให้เลยๆๆๆๆ"

แต่แบบเห็นเค้ารีบๆไง เลยไม่ให้ คุณไมค์ โขม ฝ้าย ก็ช่วยยื้ออาจารย์เหลือเกิ๊นนนน

เราก็ได้แต่นิ่งๆ เฉยๆ แต่คุณเพื่อนนี่ออกอาการเกินไปและ ยื้อสุดๆ

โขมอยู่ด่านสุดท้าย "อาจารย์รีบป่ะ"

อ.มดตอบ สั้นๆง่ายๆ "รีบ!!!"

กูคิดในใจ "เออไม่ต้องให้ แล้ว" (แอบน้อยใจ)

โขมยื้อต่อ "เห้ย อาจารย์อย่าเพิ่งไปดิ นี่ เค้ามีไรจะให้" (แล้วชี้มาที่เรา)

อ.มด ก็หันมามองแว็บนึง แล้วหันกลับไป

เราเลย หยิบมันมาจากกระเป๋า "อ่า อาจารย์ ให้ เอาไปๆ"

แล้วก็ค่อยวาง มันลงบนมืออาจารย์ (ขอโทษนะ ไม่ได้แต๊ะอั๋งย่ะ ไม่โดนมือ)

พออาจารย์รับไปแล้ว ก้ "โหวววววว ขอบใจๆ" (โขมมันได้ยินแบบนี้)

แล้วแกก็วิญญาณนักวิทยศาสตร์เข้าสิงหรือกระไร สังเกตมองๆๆๆ กะมดตัวนั้นทุกด้าน

เราเสริม "อาจารย์ 15 บาท"

อ.มด "โห้ย!!!!"

ก้ประมาณนี้แหละ เหตุการณ์มันเร็วมากๆ

อาจารย์จะรีบเดินไปทำไม ห้องวิทย์ไม่หนีหรอก (หรือเค้ารีบหนีเรา)

แล้วอาจารย์ก็เดินแซงพวกเราไปเลย พวกเราก็ตามไปถึงทีหลัง

ไปถึง อ.วีณาไม่อยู่ เลยไม่ได้เข้า แต่อ.มดเข้าไปเอาเอกสารไง เราเลยแอบสงสัย

"แล้วมดที่ให้ไปเมื่อกี๊อ่า เอาไปทิ้ง หรือเก็บไว้ ถ้าเก็บ เก็บไว้ไหน ทำอะไร"

กังวลมากมาย โขมบอกว่า "จะกังวลทำไม แค่รู้ว่าเราได้ให้เค้าก็พอแล้ว"

จะซึ้งดีมั้ยอ่า แต่ต้องขอบคุณโขม ไมคื ฝ้าย มากๆ ที่ช่วยยื้ออาจารย์

"ในที่สุดก้ได้ให้ซักที!!!!!"

***************************************

วันนี้แถมเพลง "สาวครูเอ๊ยยย (คุณครูครับ)" จากลงเซลล์

อัลบั้ม สนามหลวง คอนเน๊กซ์

ม่วนหลายๆ ตอนนี้ชอบมากกกกกกกกกกกกกกก

edit @ 11 Oct 2007 13:24:20 by [ Too ]