ไดครบ 1 ปีมาได้ไม่กี่วัน ไอ้เราก็ป่วยซะงั้น

ป่วยแบบไม่รู้สาเหตุ

หรือเป็นเพราะเราเล่นแบดมากไป

เกี่ยวมั้ยเนี่ยะ ? เล่นแบดมากแล้วมาเจ็บคอ น้ำมูกไหล - -"

รู้สึกจะไม่เกี่ยว

************************************************************

เช้าวันพฤหัส ตื่นขึ้นมาด้วยอาการเจ็บคอแบบแปลกๆ คงคิดไปเองมั้ง

ลุกจากเตียง อาบน้ำ นู่น นี่ เสร็จ เจ็บคอจริงๆด้วย น้ำมูกไหลอีกตะหาก

วันนั้น นั่งน้ำมูกไหลทั้งวัน ซิกๆๆๆ ไหลอย่างกะสายน้ำ

ตอนพักกินข้าว พวกเราก็เดินไป ไปเจออ.มดพอดี แล้วแบบในมือถือนกอยู่พอดีไง

เลยยื่นให้ไปเลย 2 ตัว ไอ้พวกที่เหลือก็ยืนสวัสดีอ.มดไป เพราะมันไม่รู้จะคุยอะไรดี

ตอนเย็น เลิกเรียนไปเล่นแบดกัน ต้องเรียกว่าไปแข่งดิ แข่งกะใครๆ ก็แพ้เค้าหมด

ฝ้ายบอก "หน้าตู่เหมือนไม่เต็มใจเล่น"

เออเราก็คิดว่างั้นแหละ เหมือนเราเองก็ไม่เต็มใจ ไม่รู้ทำไม

อารมณ์มันประมาณอยากเล่น มากกว่าแข่ง

และต้นเหตุของการที่ทำให้เราเป็นหวัดหนักขึ้นคือ เราไปเป็นกรรมการแบด

ตะโกนบอกแต้มได้ดังดีจริงๆ รู้ว่าเจ็บคอ รู้ว่าป่วย ก็ยังแหกปาก

เป็นไรไม่รู้ เราชอบแหกปาก มันสะใจดี เหมือนได้ระบาย

กลับบ้านมา ป่วยหนักเลยอ่า เจ็บคอมากกกกกกกกกกก ซิกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตอนกลางคืนออนเอ็ม เห็นอ.มดออนอยู่

เลยทักว่าระวังเป็นไข้หวัดนก เพราะตอนนี้เราป่วยไปแล้ว

อาจารย์บอก "ดีล่ะ จะได้ถูกฆ่าตัดตอน"

เหอะๆ ตายเมื่อไหร่ จะมาหลอกอาจารย์เป็นคนแรกเลย คอยดู (เอ๊ะแล้วใครจะตายก่อนกัน)

แล้วก็ถามเรื่องเรียน-สอบ ฟิสิกส์ อาจารย์ตอบซะน่ากลัว เห็นแล้วเครียดเลย

อาจารย์บอกว่า "เตรียมตัวถูกเชือดได้"

เราบอก "ไปดูแลห้อง 2 ห้อง 3 ให้ดีๆเห๊อะ"

ถามถึงเรื่องนกว่า "ใกล้เต็มโหลรึยัง"

อ.มด "ใกล้แล้วๆ"

ตู่ "เหอะๆ ใช่หรอ ถึงครึ่งรึยังหรอก"

อ.มด "ตายไปเยอะแล้ว เป็นหวัดตายหมด"

ตู่ "นกเราไม่มีเชื้อหวัดนะ มีแต่ความรัก"

ตู่ "เอากระโถนมั้ย"

อ.มด "ไม่ต้อง"

อ.มด "ไม่พอ"

อ.มด "มีใหญ่กว่านี้มั้ย"

ตู่ "ให้ถังขยะ 3 ใบเลย"

อ.มด "เราเข้าไปอยู่ใบเดียวก็เต็มแล้ว"

อ.มด "5555+" (หัวเราะด้วยความสะใจมาก)

คิดในใจ เราไม่ไปอยู่ในถังขยะหรอก แต่เราจะเข้าไปอยู่ในใจอาจารย์ 555+

พอเห๊อะ ขนาดตั้งชื่อเอนทรี่ว่า "หนูป่วย" ก็ยังไม่พ้นเรื่อง อ.มดอยู่ดี 555+

***************************************************************

เช้าวันศุกร์ ตื่นขึ้นมาด้วยอาการ เจ็บคอหนักกว่าเดิม อร๊ากกกกกกกกกก

ไปร.ร. ป่วยมากๆๆๆๆ ตัวร้อนจี๊เลย ตอนเช้าก็ไม่ขึ้นเรียนมงคล ไม่ไหวจริงๆ ตั้งชั้น 5

ตอนเข้าแถว อามมัก "ตู่ เป็นไร ไม่สบายหรอ" เลยพยักบอกไป

ดีใจจัง มีคนเป็นห่วง อามนี่ถามข้ามแถวมาเลย เพราะมันอยู่ห้อง 2

อามบอกต่อ "กินยายัง"

ตู่ "ยัง"

อาม "กินด้วยนะ จะได้หายเร็วๆ"

ตอนคาบ 2 สลบไปเลย ตัวร้อนปริ๊ดดดด อยากเอาเทอร์มอมิเตอร์มาวัดอุณหภูมิมากๆ

ไอ้มัชมาโดนตัวเรา "โหตู่ ตัวร้อนนะเนี่ยะ"

พอคาบ 4 พระพุทธ คือวันนี้อ.สุมิตราไม่อยู่ไง พอคาบ 4 ปุ๊ป 4/1 ลงไปกินข้าวกันหมดเลย

แต่แบบ ป่วยๆไง เลยซึมๆ อ.วรรณลักษณ์ถาม "ตู่เป็นไร ไม่สบายหรอ กินยายัง"

เลยบอกไปว่า "ยังค่ะ ไม่มียา" อาจารยืก็บอกให้เอายาในห้องโสตฯก็ได้

ขอบคุณคร่า ดีใจจังมีคนเป็นห่วงอีกแล้ว เหอะๆ ป๊ากะม๊า ดูแลพวกเราดีจัง

กินไปซักพักประชาสัมพันธ์ประกาศ "ขอให้นักเรียน 4/1 ขึ้นเรียนพระพุทธตามปกติ"

โอ้ยยย ไม่สน ซื้อข้าวมาแล้วนี่ ก็เลยนั่งกินข้าวต่อไป กินเสร็จก็ไปเข้าห้องน้ำ แล้วค่อยขึ้น

แบกสังขารตัวเองขึ้นไปชั้น 5 อร๊ากก ขึ้นไปคือพระอาจารย์มาสอนแทน

ขึ้นไปคาบ 4 พอไปถึง เค้าบอก "ให้ไปเรียนคาบ 5"

แล้วจะประกาศเรียกพวกเรามาทำบรื๋ยอะไร เหนื่อยนะ ยิ่งป่วยๆอยู่

พอเรียน พระอาจารย์เรียกเด็ก 3 คนแล้วถามว่าโกรธมั้ย พวกมันบอกว่าโกรธ แต่หายแล้ว

ลองเรียกชั้นดูสิ จะตอบว่าโกรธมากกกกกกกกก (กูเลวอยู่แล้ว)

เออตอนที่ขึ้นไป พระอาจารย์ให้เด็กไปนั่งในห้องก่อน ใครจะไปไหนก็ไป

แต่บ้าป่าว นี่ชั้น 5 นะ ใครจะลง จะมีก็โขมลงไปกิน ยักคู่เนี่ยะ

ส่วนเราก็เอากระเป๋าไปวาง แล้วเดินออกมา กำลังเดือดอยู่ จริงๆคืออกมากินยา

เมื่อเลิกเรียน รีบกลับบ้านเลย อยากกลับบ้าน

******************************************************

เช้าวันเสาร์ อาการดีขึ้นแล้วล่ะ

******************************************************

ปล.

*ขอบคุณโขม สำหรับทิฟฟี่แผงสีเขียว "ทิฟฟี่"

*ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วง

ปิดท้ายด้วยเพลง "แปลว่าทุกอย่าง" ของพี่เค้ก ชอบจังๆ

/>

edit @ 11 Oct 2007 13:14:47 by [ Too ]