วันอาทิตย์ที่ 20 เมษายน 2551 ::: สงกรานต์พระประแดง
05.58 น. เพื่อนปุ้ยโทรมาปลุก ตอนแรกมันบอกว่าให้กดทิ้งสาย ไม่ต้องรับ
แต่ด้วยความสลึม+สลือ จึงเผลอรับไป
พอรู้ตัวจะกดวางสาย ดันเผลอไปกดเปิดลำโพง 555+ ตั้งสติได้ก้กดวางไป
แล้วนอนต่อ 555+ จะรีบปลุกไปไหนว่ะ เมื่อคืนก็นอนไม่ค่อยหลับด้วย
สรุปเราตื่น 6.30 น. ล่ะนะ ก็ซักผ้า ตากผ้า อาบน้ำ
แล้วก็ออกจากบ้านประมาณ 7 โมงกว่า ทั้งๆที่เพื่อนๆมันนัด 7 โมง
เราไปถึงตลาดประมาณ 8 โมง 55+ เข้าไปถึง ปุ้ยกะเดียร์มองแบบเหยีดหยาม
พอเราบอกว่า "เอากล้องมาด้วยแหละ"
สีหน้าเพื่อนจึงเปลี่ยนไป แล้วแอ๊กท่าถ่ายรูป
แล้วด้วยความหิว แบบไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เมื่อวาน เจอชวนไปเซเว่น หาไรกิน
แต่ก็กินไรไม่ลงว่ะ เลยซื้อชามา 1 กระป๋อง แล้วเดียร์ชวนไปโลตัส ก็เดินไปกัน
ปุ้ยชวนกินมาม่า ก็จัดไปคนละถ้วย เจอกระจกนูนๆเดียร์ชวนถ่ายรูป เลยถ่่าย
ที่ดูเบลอๆ เป็นเพราะกล้องอยู่ในถุงอ่ะ กันน้ำไง ขี้เกียจเอาออกจากถุง
แล้วมาเจอปืนฉีดน้ำกระบอกละ "7 บาท" ถูกมากกกก ยิงได้ป่าวว่ะ
พี่บอกว่าลองได้ พี่ก็เติมน้ำมาให้แล้วยิงให้ดู เออ สภาพดีแฮะ เลยซื้อมาคนละกระบอก
แล้วพวกเราก็ไปนั่งตรงหน้าร้านฮัท เจอเด็กถือปืนมา เลยท้าให้มันยิง น้องก็จัดให้
แต่น้ำน้องหมด 555+ เราเลยยิงๆๆๆ น้องเลยวิ่งเข้าไปเติมในร้านฮัท
ออกมาก็คุยกะน้อง น้องก็ดีอ่ะ บอกไม่ให้ยิงก็ไม่ยิง แล้วก็คุยเล่นๆกะน้อง
น้องชื่อน๊อต บอกว่า "ใครให้ยิงก็ยิง ถ้าใครไม่ให้ยิงก็ไม่ยิง"
เด็กเล็กๆ อายถประมาณ 4-5 ขวบ น่ารักว่ะ นิสัยดี สงสัยอบรมมาดี เหอๆ
แล้วก็นั่งรอรถไปบ้านโขม ซึ่งหายากเหลือเกิน พอรถมาก็รีบไปขึ้นล่ะนะ
แล้วก็บ้ายบายน้องน๊อตไป
ถึงบ้านโขม โขมก็เอาเสื่อมาปูให้นอนเล่น นั่งเล่นน้ำบ้าน
ด้วยความง่วงๆ เลยขอหมอนมา 1 ใบ นั่งเล่นเฮฮา รอเวลาไปเล่นสงกรานต์
ปุ้ยขอยืมมือถือยายของโขมโทรไปหานิ โทรไปแล้วนิไม่รับ
ซักพัก ปุ้ยกะโขมไปบ้านนก ทิ้งเราก็เดียร์ไว้ 2 คน
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เดียร์รับ
เดียร์ : "ฮัลโหล ขอสายนิค่ะ"
คนโทร : "ห๊าาา!!"
คือปรกติเนี่ยะ คนโทรมาอ่ะจะต้องเป็นคนพูดว่าขอสายใครอะไรก็ว่าไป
แต่นนี่นังเดียร์รับแล้วดันพูด "ขอสายนิค่ะ"
แล้วคนที่โทรมานี่ไม่ได้เกี่ยวไรกะนิเลย ถึงกับ งง
เลยมาถามเดียร์ทีหลังว่า "มึงคิดไรอยู่ว่ะ"
ถ่ายรูปเล่นกันดีฝ่า
ปุ้ย
เดียร์
แล้วก็...
เราเอง เหอๆ ญี่ปุ่นแอ๊บแบ๊ว (ใครรู้คำแปลบนหัวเราบ้าง)
ด้วยความที่อยากเปียกแล้ว โขมเลยชวนมาสาดน้ำกันเอง
เขียวโดยมิได้นัดหมาย โขมเสื้อเขียว กางเกงเดียร์ก็แอบเขียว เสื้อปุ้ยก็มีลายเขียวๆน่ะ
แล้วเราก็มีกระบะมาพาเราออกไปเล่นน้ำ ขับเข้าไปเล่นในบางกอบัว
ก้เจอเพื่อนเก่าบ้าง เพื่อนใหม่บ้าง สาดน้ำชุ่มฉ่ำกันไป
แอบถ่ายรูปเล็กน้อย
ไม่มีเรา เพราะเราเป็นตากล้อง
แต่ที่แจ๊กพ๊อตล่ะ
"เจอ รถอ.มด!!!!"ทำตัวใหญ่ทำไม
คือตอนนั้นรถพวกเราจอดเติมน้ำพอดี
ด้วยความเมื่อเราก็เลย นั่งกะพื้นกระบะ ปุ้ย โขม มันยืน
รอหันไปมองข้างหลัง เห้ย ในรถคันนั้นมีเด็กใส่เสื้อกีฬาสีสีแดงร.ร.เราด้วย
พยายามจะมองว่าเป็นใคร แต่ติดฟิลม์หนาเหลือเกิน มองไม่ออก
ดูดีๆ เห้ย นี่มันแจ๊สสีขาวนี่หว่า พยายามมองทะเบียน รู้สึกโขมจะบังอยู่
รถคันนั้นก็แบบจะแซงไป มองทะเบียนได้ นั่งคิดๆ
"เห้ย!! นี่มันรถอ.มดนี่หว่า"
ขับไปไหวเนี่ยะ ตามไม่ทันๆ เหอๆ อาจารย์คงไม่เห็นพวกหนูหรอก (หรือว่าเห็น)
แล้วรถที่นั่งมาก็ขับไปตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง โอ้ววว มาทำไมเนี่ยะ จะเล่นน้ำ
โขมบอกว่า "พวกน้าๆเค้าไม่เคยมากัน"
พวกเราเลยนั่งรอดีกว่า แต่ด้วยความหิว เลยไปซื้อข้าวเหนียวหมูย่าง มากิน
เที่ยงครึ่งก็เดินทางออกเล่นน้ำต่อ วนกลับล่ะคราวนี้ รถแอบติด
เอ่อ...มีบ้านนึง เอาน้ำอะไรมาสาดว่ะ เค็มปะแล่มๆ บางบ้านใช้น้ำคลอง
ด้วยความเป็นญี่ปุ่นแอ๊บแบ๊ว คนที่เห็นก็แบ "เห้ยๆๆๆ ญี่ปุ่นๆ" ก็เข้ามาสาดๆๆๆ
ขอบคุณนะ ชอบเล่นน้ำแหละ หุหุ
บางคนก็เข้ามาพูดภาษามั่วๆ เนียนๆว่าญี่ปุ่น บางคนพูดไทย เราก็แอ๊บทำเป็นฟังไม่รู้เรื่อง
หน้าตาพม่า ยังจะกล้าแอ๊บญี่ปุ่นอีก!!!
ก็วนกลับมาถึงบ้านโขม ก็ล้างตัวนิดหน่อย แล้วเดินจากบ้านโขมออกไปตลาด
ถึงสามแยกสาย 6 ก็เจอไอ้พิม ตอง อุ้ม พู่ นุ๊ก กิ๊ก มุ่ย ก็ทักทายเฮฮามากเลย
แล้วพิม พู่ มุ่ย ก็จะไปเล่นที่สามแยกพระประแดง แต่พวกเราไม่ไป
พวกที่ไม่ไปก็เดินกลับไปเล่นกันที่ตลาดล่ะนะ แล้ว นุ๊ก อุ้ม กิ๊ก ก็กลับกัน
เหลือ เรา ปุ้ย เดียร์ โขม ตอง
แล้ว โขมก็อยากกลับบ้าน เดียร์เลยกลับไปเปลี่ยนชุดที่บ้านโขมด้วย
เหลือ เรา ปุ้ย ตอง แล้วก็เจอ จูนเดินผ่านมาพอดี ก็เลยเดินด้วยกัน
แล้วก็มารอดูขบวนแห่ รอนานมากกกกกกกกกกกกกกก
บรรยากาศให้ดูนิดหน่อยๆ
ตามเคยว่ากล้องยังอยู่ในถุง
ขบวนเริ่มขึ้น คงไม่มีใครสาดน้ำแล้ว เลยเอากล้องออกจากถุง
รถคันแรกที่นำมา.....
เหล่านักข่าว สื่อมวลชลทั้งหลาย
ก็ดูขบวนไปเรื่อย คนหล่อไม่ค่อยจะมี ส่วนใหญ่มีแต่ผู้หญิง
ใครสวย ใครยิ้มให้กล้องก็ถ่ายมาล่ะ
มีเชิดสิงโตด้วย
เจอเด็กน้อยคนนึง น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
น้องชาร์ตแบตมารึเปล่าค่ะ หน้าน้องดูเหนื่อยๆ โบกมือเหยาะแหยะ
แต่กินใจเจ๊มากกกกกกกกกก
มาถึงขบวนสุดท้ายเลยล่ะกัน
ขบวนสาวงาม
คนนี้ได้ตำแหน่งไรไม่รู้ แต่สวยแหละ ตอนแรกนึกว่าคนนี้คือนางสงกรานต์
คนนี้ขวัญใจช่างภาพ
และสุดท้าย
นางสงกรานต์ประจำปีนี้
แท่น แท่น แท๊นนนนนนนนน
ถ่ายมาได้แค่นี้ล่ะ เกือบไม่ทัน
ขบวนแห่เสร็จ รอเวลากลับบ้าน รอรถมา อยู่กะปุ้ย 2 คน ไอ้ตองตามผู้ชายไปแล้ว
แล้วก็โทรไปตามไอ้เดียร์ ซึ่งอยู่บ้านโขม ให้รีบออกมา
รอรถนานมากกกกกกกก เจอพู่เดินมาทัก มันเล่าเหตุการณ์ให้ฟัง
ว่ารถติดมากกกกกกกกก เดินจากครุในมาบิ๊กซี ไกลนะนั่น
จะนั่งมอไซค์ มันก็คิดราคาแพงอีก (หน้าเลือด) เดินจูงมือมากะผู้หญิงอีกคนที่ไม่รู้จักกัน
เราก็เลยกังวลๆๆ พู้เลยถามว่าเราจะกลับยังไง ก็บอกว่าต้องนั่งสองแถวอ่ะ
พู่บอก "เห้ย รถสองแถมมันไม่เข้ามา มันอยู่ถึงแค่บิ๊กซี"
อ่าวตายห่า จะกลับไงว่ะเนี่ยะ เดินไปคนเดียวก็อันตรายมาก
จะนั่งมอไซค์ตังค์ก็ไม่พอ
ปุ้ยเลยบอกให้รอเดียร์มาแล้วยืมมันไปก่อน ก็เลยรอ
ระหว่างรอ กริ๊ดดดดดดดดด มีสองแถวเข้ามา 1 คัน ดีใจๆๆๆ เลยลาเพื่อนๆไป
ถึงบ้านประมาณ 6 โมงกว่าๆแหละ
สภาพเรา ดำปี๋เป็นช่วงๆอ่ะ ทูโทนมากๆ หน้าแดงๆ แล้วจะดำในที่สุด
ปวดแขน ปวดขา เมื่อยยยยยยไปทั้ตัว
ปีหน้า ไปเล่นอีกดีไหม? เข็ดรึยังว่ะ?
ปล. เดินแห่หงษ์วันนี้ก็มีขบวนของทรงธรรมนะ ก็มองหาอ.มด ปรากฏว่าไม่เจอ
ดึกๆออนเอ็มเจอแกเลยถามว่าไม่ได้เดินหรอ แกบอกว่า
อ.มด : "มาไม่ทัน"
ตู่ : "เห็นรถเข้าไปในบางกอบัว"
อ.มด : "อืม"
จบ..........