ขึ้นม.5 ล่ะเว่ยยยยยย แก่เรื่อยๆ เรียนยากขึ้นเรื่อยๆ
15.พ.ค.51 (พฤ) เปิดเทอมวันแรก
แหกตาตื่นมาแต่เช้า แล้วก็นอนต่อแป๊ปนึง 55+ (แล้วจะตื่นทำไม)
เตรียมตัวเสร็จก็ออกจากบ้านตอน 6.10 น. สงสัยมั้ยจะรีบออกทำไม
ที่รีบออกก็เพราะแค่ 6.10 น. ท้องฟ้าก็สว่างจ้า อย่างกะ 8 โมงเช้า เลยรีบไปๆ
นั่งรถอยู่ ได้รับข้อความ 1 ฉบับ
"จ้า
5/1
อ.สุภาภรณ์ประจำชั้นนี่นา
one man ด้วย
hope..FUNNY
FUNKY DAYs 2 U"
แล้วเราก็นั่งยิ้มบนรถสองแถว คนอื่นจะมองว่ากูบ้ามั้ยเนี่ยะ ก็ส่งข้อความกลับไป
ปุ๊ปปั๊ป ถึงบ้านแซ่ก็ลง มารอไอ้เยเพราะนัดกันไว้ แต่เยบอกให้เข้าไปก่อน
เลยเข้ากะมุ่ย ออย พู่
ถึงร.ร.ก้เจออ.สัญญา กะ อ.วรรณลักษณ์เลย ก็เลยทักแล้วบอกอ.สัญญาว่า
ตู่ : "พวกหนูก็ยังคงอยู่ห้องโสตต่อไป"
อ.สัญญา : "หน้าด้าน!!!!"
55+ ตอนม.4 หนูก็โดนว่าแบบเนี๊ยะ ชินแล้วค่ะ
ก็รอเพื่อนๆมา คุยๆ ทักทาย เฮฮากันไป
ถึงเวลาก็นัดเด็กม.1 กะ ม.4 ซึ่งถือว่าเป็นเด็กใหม่ ไปรวมตัวข้างนอก
ประเพณีของ วัดทรงธรรมคือ ให้เด็กใหม่เดินจากวัดมายังหน้าร.ร.
แล้วไหว้พระอุดมวิจารณ์(ผู้ก่อตั้งร.ร.) แล้วเดินมาให้พระพรมน้ำมนต์ให้
แล้วเดินมาไหว้เหล่าคณาจารย์ที่นั่งเรียง ต่อด้วย การเดินตามทางที่พวกพี่นั่ง
แล้วพวกพี่ก็โห่ๆใส่ไป ก็ดี กริ๊ดสุดฤทธิ์แบบว่าปล่อยผี
• คาบ 1-2 พบที่ปรึกษา.... ที่ปรึกษาเราก็นะตามข้อความ ไม่เล่าดีกว่า ข้ามๆๆๆ
• คาบ 3 อังกฤษ อ.ยาใจ อ.ก็ดุนิดหน่อย แต่ส่วนใหญ่จะขำ ขีดเส้นต้องขีดให้ตรง!!
ก็โคตรเกรงอ่ะ เอาไปให้แกตรวจแกบอกว่า "ขีดเส้นไม่เต็มน่ะ"
กลับมานั่งพิจารณา ขีดเส้นไม่เต็มบรรทัด วัดแล้วว่า กว้างประมาณ " 1 มิลลิเมตร"
• คาบ 4 เลข เพิ่มเติม งง กันไป ของเก่าทิ้งไปหมดแล้ว
• คาบ 5 พัก!! ข้าวขึ้นราคา น้ำขึ้นราคา แม่งงงงงงงงงง
• คาบ 6 ชีวะ.. พอดีว่าที่ปรึกษาเรานั่นเองที่สอนชีวะ คาบนี้ก็ยังไม่ได้เรียน
• คาบ 7 เลขหลัก อ.จิตติรัตน์ ปลาบปลื้มอ่ะ ถึงแม้ว่าอาจารย์จะดูเนี๊ยบๆ เจ้าระเบียบ
แต่ก้ดูดีอ่ะ สนุกดีฟังแกเล่าเรื่อง อ.จิตติรัตน์ก็เป็นแม่ของคนที่ส่งข้อความหาเราเมื่อเช้า
• คาบ 8 เลอะเทอะไป ว่าง
••เลิกเรียน เอากระเป๋านร.ไปวางในโรงอาหาร ก็วางกะเพื่อนๆ วางซ้อนๆๆๆกัน
แล้วเพชรกะนกก็จะไปเรียนพิเศษเลยกลับกันไปก่อน เราก็ชวนเยเดินไปเรื่อย
แล้วมุ่ยก็ให้เราไปเอาหนังสือในห้องโสต แล้วก็นู่นนี่ เรื่อยเปื่อย
กลับมาที่โต๊ะ หากระเป๋าตัวเอง
"เห้ย!! กระเป๋าหาย"
แบบวิตกแล้วไง ชิบหายแล้วเพิ่งเปิดเทอมวันแรก ก้เดินหาๆ เดินถามๆ
ไม่เจอ!!!!!
นั่งเงียบอยู่คนเดียวเลย จะทำไงดีว่ะ
เพื่อนๆก็นั่งคุยไรกันไม่รู้ สนุกสนานกันไป
ไอ้ตู่นั่งงิด!
โขมโทรมาถามว่าเจอกระเป๋ารึยัง เราก็บอกว่าหาไม่เจอ
พลางลุกหยิบๆหาๆกระเป๋าอีกรอบ มัชถามว่า "จะกลับแล้วหรอ"
ก็ส่ายหัวๆ ปฏิเสธไป ระหว่างนั้นก็คุยๆกะโขมไป
ถามเรื่องกระเป๋ากันนี่แหละ คุยกะโขมไป มัชก็เริ่มถามๆ เดียร์เริ่มเข้ามา
น้ำตาเราก็เริ่มไหลแล้ว คุยกะโขมเสร็จ ไม่ไหวแล้วอ่ะ ปล่อยโฮเลย
มัช กะ เดียร์ก็ช่วยเดินหาให้ เราก็นั่งร้องไห้ต่อไป เพราะไม่รู้จะหาที่ไหน
คิดอยู่ 2 อย่าง
1.เพื่อนแกล้ง
2.หยิบผิดไป
คือมันคงไม่มีคนขโมยอ่ะ ถ้ามาขโมย คนที่นั่งอยู่ก็ต้องเห็นสิ
ก้เลยนั่งรอให้เพื่อนๆกลับ เพื่อที่ทุกคนจะหยิบกระเป๋ษตัวเอง จะดูว่ามีเหลือมั้ย
ซาบซึ้งออย กะ พู่ อ่ะ ซื้อหนังสือเสร็จ พอเห็นเราร้องไห้ก็เข้ามาถามว่าเป็นอะไร
พอบอกว่ากระเป๋าหาย ออยกะพู่ก็ช่วยเดินหาให้ทั่วเลยอ่ะ
พิม บุด นั่งอยู่หน้าเราก็มีหันมาถามว่าเจอรึยังๆ อยู่เป้นระลอก ขอบคุณที่ยังเป็นห่วงกัน
จนถึงเวลาที่เพื่อนๆจะกลับบ้าน ทุกคนหยิบกระเป๋าของตัวเอง
เจอกระเป๋าไร้เจ้าของ 1 ใบ เปิดดูข้างใน "กระเป๋านังเพชร"
ฮื่ม....มันคงหยิบของเราไปล่ะมั้ง แบบว่าสลับกัน
เราก็เลยเอากระเป๋าเพชรกลับบ้าน พรุ่งนี้เช้าค่อยคืนล่ะกัน
ตอนเดินกลับ ก้เลยโทรบอกโขมซะหน่อยว่าสงสัยเพชรจะหยิบผิดไป
ถึงบ้านก็ซักผ้าตากผ้า มาดูโทรศัพท์ ไม่ได้รับ 4 สาย เดียร์โทรมา
เลยต้องโทรกลับ เดียร์ก็ถามเรื่องกระเป๋าอ่ะนะ ก็เล่าๆไป
ดึกๆฝ้ายโทรมา ถามเรื่องกระเป๋าอีก ก้เล่าๆไป
วันนี้มีคนโทรเข้ามาเยอะมาก ทุกทีมือถือนี่จะเงียบๆ 555+
ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วง ตอนนี้เราได้กระเป๋าคืนแล้ว
***********************************************
************************************************
16 พ.ค.51 (ศ.) เปิดเทอมวันที่ 2
ตอนเข้าแถวก็มีกิจกรรมหน้าเสาธง พวกเราก็นั่งไร้สาระกันไป
• คาบ 1-2 ประชุมสี ได้เพรชลัดดา เป็นประธานสี ไอ้ไมค์เป้นเลขา ไอ้นัฐ เป็นไรไม่รู้
พวกเราอยู่ "สีม่วง" มีนิกเนมของสีด้วย ตอนแรกอาจารย์คิด "บลูเบอรี่" ยี้......
เพชรลัดดามาปรึกษาว่าจะเปลี่ยนชื่อดีมั้ย
พอถึงเวลา พวกเราเสนอไปว่า "UV." ที่ย่อมาจาก อุลตร้าไวโอเลต
ก็ตกลงชื่อนี้กัน เพชรลัดดาก็ประกาศอย่างเป็นทางการว่าใช้ชื่อ UV.
มีอาจารย์คัดค้านบอกว่าให้โหวต มี 3 ชื่อ คือ
UV.
บลูเบอรี่
มังคุด!
ปรากฎว่า มังคุดชนะ เลยต้องใช้นิกเนมมังคุด กูล่ะอับอายแทน เลยล้อเลียน
"อ้าวววว มังคุดซ้อมเชียร์"
"มังคุดขึ้นแสตนด์!!!!!!"
คนมันเลือกชื่อนี้เพราะความคึกคนอง สนุก และคิดถึงผลกระทบป่ะ! จบ....
• คาบ 3 เลขเพิ่มเติม กลับมาความอีกแล้ว สมองยังไม่พัฒนา ปรับตัวยังมิทัน
• คาบ 4 ภาษาไทย ก็จดไป ขำไป อาจารย์ก็แปลกนะ เวลาฮาก็ฮามาก
เด็กก็หลงชอบอาจารย์ไป พอแกด่าทีนี่สิ เด็กเกลียดไปตามๆกัน 55+
• คาบ 5 พักกินข้าวในห้องโสต ตากแอร์ๆ กินหนมๆ
• คาบ 6 พระพุทธ เพิ่งเข้าเรียนไง เลยยังไม่สอน พวกเราก็นั่งเล่นล่ะว่ะ
เราคิดเกมส์มา คือเขียน 1-100 ในกระดาษแบบเขียนกระจายๆ ไม่เรียง
แล้วให้ฝ้าย กะ ไมซ์ นั่งหาตัวเลขที่เราจะบอก ฮาก็ตรงแย่งกันวงนี่แหละ
โขมมีแจมๆบ้าง แล้วอุ้ม เดียร์ บูม อยากเล่นบ้าง เลยทำอีกแผ่น 555+
• คาบ 7 อังกฤษหลักได้เรียนในห้องไอซีที อาจารย์ก็สั่งงาน แล้วเล่างานของปีที่แล้ว
• คาบ 8 ดนตรีไทย เรียนกะอ.สุรินทร์ พวกเราเคยเจอแล้วตอนม.3 เลยเฉยๆ
เด้กใหม่ส่วนใหญ่จะคิดว่าแกดุ!! ก็จริงที่แกดุ แต่ถ้าเราทำดี เค้าจะดุทำไมเล่า
ก็กลายเป็นว่า ฮา มากกว่า คาดว่าหลายคนคงลบความคิดเดิมๆไป
ม.5 ต้องเลือกเรียนดนตรี 1 ชิ้นล่ะ
"เราเลือกตีขิม!!"
แล้วอาจารย์ก็ให้ทุกคนลองตี 55+ ขำตัวเอง นั่งพับเพียบเรียบร้อยๆ ตีขิมเสียงหวานๆ
กริ๊ดอ่ะ กุลสตรีไทยมากๆ ก็ยังตีแข๊งๆอยู่ ตาลายมากกกกก แต่ก็สนุกดี
• เลิกเรียน กลับบ้าน แอบแช่อยู่หน้าเต็กซิมกันก่อน รอไอ้อุ้ม
• ถึงบ้านก็หลับอีก แบบว่าเพลีย
• ดึกๆเล่นคอม กำลังประสบปัญหา แบบว่าพอแมทเครื่อง แล้วมันไม่เหมืนอที่เคยใช้อ่ะ
งง มากกกกกก เครื่องช้ากว่าเดิม ไรไม่รู้ เซงๆๆๆๆๆ แล้วลงเอ็มเวอชั่น 9 มาให้
ไม่ชอบเว่ย เลยต้องลบ แล้วหาดหลเองใหม่ แล้วติดตั้งพลัว นู่นนี่ๆ ไรอีกเยอะแยะ
วินโดว์มีเดี่ยเพลเยอร์ ไม่รู้หลบอยู่ไหน หาไม่เจอ
เรียลเพลเยอร์ก็ไม่มี ต้องไปโหลดแล้วมานั่งอัพเกรดอีก โอยๆๆๆๆ เซงที่สุด!!!!
เล่นเอ็มกะน้องปาร์ เด้ก 4/4 ไร้สาระ เลอะเทอะ นั่งนินทาอาจารย์ 55+
ส่วนใหญ่เราจะเป็นคนพร่ามๆๆๆๆ แล้วน้องปาร์ก็รับฟัง
ไม่รู้มันอยากฟังมั้ย แต่ชั้นจะเล่าอ่ะ แกจะทำไมย่ะ!
เล่มเอ็มกะแอนแอ๊นฮามากกกกกกกกกก
คือว่าอาทิตย์หน้า 5/1 ก็ยังคงไม่ได้เรียนฟิสิกส์เพราะอ.มดไปปฐมนิเทศด้วย
ตู่ : "ไม่ต้องหาคนมาสอนแทนนะ"
ตู่ : "แล้วไม่ต้องมาเร่งสอนทีหลังด้วย"
อ.มด : "ไม่เร่งอยู่แล้ว"
อ.มด : "ให้ไปอ่านเอง"
เง้อ.....ซวยเลยกรู แล้วเล่าเรื่องเมื่อวานที่กระเป๋าหาย
ตู่ : "กระเป๋านร.หายอ่ะ ร้องไห้เลย"
อ.มด : "ร้องไห้เป็นด้วยหรอ"
ตู่ : "อ้าว..หนูก็มีต่อมน้ำตานะคะ"
ตู่ : "แล้วอาจารย์ร้องไห้เป็นมั้ย"
อ.มด : "เป็นสิ"
ตู่ : "ร้องไห้เรื่องอะไรอ่ะ เรื่องกระเป๋าหายป่ะ"
อ.มด : "ไม่เคยหายอ่ะ ใช้ถึงม.6"
ตู่ : "ประหยัด หรือ ไม่มีตังค์เปลี่ยน"
อ.มด : "-*-"
อ.มด : "ไม่มีใครเค้าอยากได้ตู้เย็นหรอก"
อ.มด : "555+"
ตู่ : "อาจารย์เนี่ยะนะ ใช้กระเป๋าตู้เย็น"
อ.มด : "มัยอ่ะ"
อ.มด : "สมัยนั้นกำลังฮิต"
ตู่ : "คิดสภาพแล้วฮาอ่ะ"
ตู่ : "เด้กตัวเล็กๆ หน้าผากกว้างๆ ตัวเตี้ยๆ เดินแบกตู้เย็น"
ตู่ : "เอ้ย..จะโดนตัดคะแนนจิตพิสัยมั้ยเนี่ยะ"
อ.มด : "นึกมาก เดี๋ยวได้ตกฟิสิกส์หรอก"
อร๊ากกกกกกกกกกกกก งานเข้า 555+
แล้วดึกๆก็คุยกะพี่แน๊ตด้วย แบบว่า วันที่ 17 พี่แน๊ตต้องไปเล่นที่หัวหิน
งานของฮอนด้าอ่ะ แอบอยากไปมากมายๆๆๆๆๆๆ
ตู่ : "พี่แน๊ต"
พี่แน๊ต : "ไงคะ"
ตู่ : "พี่แน๊ตจะกลับจากหัวหินเมื่อไหร่ค่ะ"
พี่แน๊ต : "เมื่อรถวิ่งค่ะ"
พี่แน๊ต : "ถ้ารถไม่วิ่ง พี่ก็คงกลับไม่ได้"
พี่แน๊ต : "55+"
ตู่ : "ก็กลับเรือไง"
พี่แน๊ต : "กลับวันอาทิตย์ ตอนเย็นๆค่ะ"
ตู่ : "อ่า..โชคดีนะคะ"
พอแล้วๆๆๆ อัพยาวเกินไปและ